دریاچه ارومیه  (Urmia) بزرگترین دریاچه داخلی کشور است که در معرض نابودی کامل قرار دارد. این دریاچه بین استان‌های آذربایجان شرقی و غربی واقع شده‌است و زیستگاه گونه های زیادی از آبزیان، خزندگان و پستانداران است.

موقعیت جغرافیایی

دریاچه ارومیه یا رضاییه، بین دو استان اذربایجان شرقی و غربی قرار گرفته است اطراف آن توسط شهرها و روستاهای بسیار احاطه شده‌است. در سمت شرق تبریز، آذرشهر و مراغه، در شمال مرند، خوی، تسوج و سلماس، در غرب قوشچی، نوشین شهر، ارومیه و بالانج و در جنوب آن نقده و میاندوآب واقع شده‌اند. از لحاظ تقسیمات کوهستانی ایران، دریاچه ارومیه در منطقه کوه‌های آذربیایجان قرار دارد و در سمت شمال غربی منطقه سهند و غربی سبلان است.

مسیرهای دسترسی

از تمام شهر‌ها و روستاهای اطراف دریاچه می‌توان به ساحل آن رسید و به علاوه آزادراه تبریز–ارومیه تنها مسیری است که بر روی دریاچه ساخته شده‌است.

ابعاد و عمق

ارتفاع دریاچه ارومیه از سطح آب‌های آزاد در بخش شمالی حدود 1440 و در بخش جنوبی حدود 1270 متر می‌باشد و بیشترین طول این دریاچه حدود 140 کیلومتر و عرض آن بین 16 تا 63 کیلومتر متغیر است. مساحت اولیه دریاچه حدود 5200 کیلومتر مربع بوده است که در حال حاضر کمتر از 3000 کیلومتر مربع آن آب دارد و بقیه آن خشک شده‌است. بیشترین عمق آن 16 متر می‌باشد و تعداد جزایر بزرگ و کوچک این دریاچه که عمدتا صخره‌های سنگی هستند، به 102 عدد می‌رسد که بزرگترین آن‌ها شاهی نام دارد که اخیرا بدلیل خشکی دریاچه دیگر جزو جزایر محسوب نمی‌شود.

منابع تامین آب

این دریاچه از طریق حدود 13 رودخانه نظیر : زرینه رود و سیمینه رود و مهاباد و گدر و برندوز  و .ولا و قطور و لیلان و مردک وگبی و قلعه چای و علی چای و بارش های بهاری تغذیه می شود و بیش از 50 درصد اب ان را سیمینه و زرینه رود تامین می کنند و رودی از این دریاچه سرچشمه نمی گیرد و اب ان توسط تبخیر کم می شود.

ویژگی­های خاص

این دریاچه منزلگاه 212 گونه پرنده 41 لاک پشت 7 قورباغه 27 پستاندار شامل گوزن های زرد ایرانی است. دریاچه ارومیه با ابعاد کامل خود ( کنار گذاشتن خشکی ها) بزرگترین دریاچه درونی کشور و ششمین دریاچه بزرگ اب شور دنیاست و جزو یکی از سه دریاچه (اوان و سوان و ارومیه) بزرگ تاریخی (حومه) ارمنستان می باشد. این دریاچه صدها جزیره سنگی کوچک و بزرگ دارد که استراحتگاه پرنده های وحشی مهاجری نظیر فلامینگو و پلیکان می باشد. با توجه به موانع ایجاد شده برای مصارف کشاورزی بر سر رودهایی که به این دریاچه منتهی می شود اب این دریاچه به شدت کم و مقدار نمک ان بیشینه شده است از این رو ابزیان دیگر در انجا زندگی نمی کنند و مساحت زیادی از دریاچه خشک شده است. در جایی که این دریاچه به کمترین عرض خود (محل احداث پل دریاچه) می رسد به دو بخش شمالی و جنوبی  تقسیم می شود که باعث تغییری جزیی در نوع ابش می شود .

منابع

بهروز بهروزی فر. تالابهای ایران. تهران: سازمان جغرافیای نیروهای مسلح، 1387.

حسن زنده دل و دستیاران. راهنمای دریاچه های ایران. نشر ایرانگردان، بلا تاريخ.


دریاچه ارومیه

دریاچه ارومیه

ارومیه 1

ارومیه 1

ارومیه 2

ارومیه 2

ارومیه 3

ارومیه 3

ارومیه 5

ارومیه 5

شما