کفش، مهمترین وسیله در کوهنوردی است. در کوهنوردی مراقبت از تمام قسمتهای پا، مخصوصاً زانو و مچ بسیار حائز اهمیت است. اولین ویژگی که همیشه در مورد کفش کوهنوردی به آن اشاره میکنیم، ساقدار بودن (برای جلوگیری از پیچش ناگهانی در مچ) و داشتن کفی صاف و یکدست (برای تقسیم فشار و خستگی کمتر زانو) است. کفشهای کوهنوری و کوهپیمایی بسیار متنوع هستند و هر نوع صعودی، کفش مخصوص خود را میطلبد.

 

بصورت خلاصه، انواع کفش کوهپیمایی و کوهنوردی در زیر آمده است:

1. کفش صعود های هیمالیائی (Expedition) این بخش شامل کفش های 3 پوش و 2 پوش است که بیشتر کاربرد زمستانی دارد.

2. کفش کوهنوردی سنگین (High Mountain) این بخش شاکل کفش های سنگین و بسیار قوی کوهنوردی است که تمام آن ها قابلیت نصب کرامپون را دارند و برخی به دلیل ویژگی لایه های مصرف شده در تولید آن ها قابل استفاده در صعود های بلند زمستانی نیز می باشد.

3. کفش کوهنوردی (Mountaineering) این بخش شامل کفش های نیمه سنگین کوهنوردی است. برای صعود های چند روزه در 3 فصل قابل استفاده است و برخی از آن ها که لایه گورتکس یا سیمپاتکس دارند برای صعود زمستانی کاملا سبک کاربرد دارند.

4. کفش کوهپیمائی ( Trekking) این بخش شامل کفش های سبک کوهپیمائی است و از آن ها باید در حد صعود های یک روزه انتظار داشت و به دلیل داشتن دوخت در روی کفش نباید از آن ها در مسیر های سنگ لاخی یا فرود از شن اسکی استفاده کرد.

5. کفش های راهپیمائی Walking شامل کفش هایی است که در مسیر های ساده قابل استفاده بوده و عموما در کفه آن از شکوک گیر استفاده شده است.

6. کفش سنگ نوردی (Climbing) این کفش ها که اصطلاحا کتانی سنگ نیز نامیده می شودند کفش هایی است که فقط برای صعود های سالنی و یا دیواره های سالنی استفاده می شود

 

معرفی چندتا از برندهای کفش کوهنوردی:

1. آسیا: جنس ایرانی و ارزان ترین کفش در بازار ولی با مراقبتهای ویژه می‌شود برنامه های زیادی با آن رفت ولی در صعودهای برفی و زمستانه قطعاً خیس خواهد شد.

2. کوهسار: جنس ایرانی بهتر و مقاومتر از آسیا ولی باز هم در باران و برف خیس میشود.

3. لاوان: کفش ایرانی معتبرتر که دارای کفی ویبرام است و به مراتب از انواع دیگر بهتر است.

4. سالومون: کفش های کوهنوردی سالومون کیفیت کفشهای شهری آن را ندارد ولی یک محصول بسیار باکلاس است!

5. سالیوا: برند آلمانی و معتبر

6. لووا: برند انگلیسی و معتبر

7. اسکارپا: برند معتبر ایتالیایی(بهترین برند کفش کوه از نظر بسیاری از افراد باتجربه و البته بسیار گران قیمت)

 

خصوصیات لازم برای تخت کفش (کفی کفش) باید شامل موارد ذیل باشد

1. قابل انعطاف باشد.

2. ضربه گیر باشد.

3. وضعیت استقرار کف پا را در داخل کفش حفظ کند.

4. عآج های عمیق داشته باشد.

5. اصطکاک خوبی داشته باشد.

6. مقاومت مناسبی داشته باشد.

 

خصوصیات لازم رویه کفش

1. ضد آب باشد.

2. قابلیت تعریق داشته باشد.

3. تا حدودی برای راحتی پا نرم و قابل انعطاف باشد.

4. محکم باشد.

5. قابل ارتجاع باشد.

6. مقاوم به سرما گرما و عوامل محیطی باشد.

7. بندها تا نزدیکی پنجه پا ادامه داشته باشد.(راحت تر است. بهتر کیپ می شود. درآوردن آن راحت تر است)

9. تا روی پا و قوزکها را بپوشاند.

 

برای مراقبت بهتر از کفش

در صورت کوچکترین صدمه ای به کفش در اسرع وقت باید تعمیر شود.

بعد از برنامه

1. کفش را باید شست.

2. با پارچه آنرا خشک کرد.

3. قالب زد (خصوصا در کفشهای چرمی)

4. برای حفظ انعطاف پذیری کفش و جلوگیری از نفوذ آب و رطوبت آنرا خشک کرده و واکس مخصوص بزنید.

5. ازآتش و گرمای زیاد برای خشک کردن کفش استفاده نکنید.

6. برای کفش پلاستیک از اسپری مخصوص محافظت کننده استفاده کنید.

اندازه کفش

خیلی گشاد نباشد: ایجاد تاولهای پوستی می کند.

خیلی کیپ و تنگ نباشد: به پا فشار وارد می آورد.

در صورت عدم رعایت موارد بالا کفش نامناسب به ناخنها و بستر ناخن صدمه میزند و باعث خستگی پا می شود.